Piriformis - El síndrome piramidal | Riccardo Barbieri

Piriformis - El síndrome piramidal

- - - - - -

In bijgaande tekening is de grote bilspier (Gluteus max.) verwijderd en daaronder is de piriformis zichtbaar geworden. (In de tekening donkerrood gekleurd). Direct daaronder is de grote beenzenuw zichtbaar. De piriformis is een posturale spier die makkelijk verkort en verdikt. Behalve pijnen in de onderrug en bilspieren, geeft het ook knieklachten door prikkeling van de onderliggende zenuw. Deze zenuw kan ook geprikkeld worden door blokkade van de lendenwervel waar deze uit afkomstig is.

Afbeelding en uitleg uit: http://aryo2000sporttherapie.punt.nl/index.php?id=416299&r=1&tbl_archief

ook te vinden op: http://spondylodese.web-log.nl/spondylodese/2005/10/piriformis.html

Meer...

Zomaar wat artikeltjes......
http://www.sport.nl/fbarchief/show.php3?id=110
U presenteert één van de moeilijkste en meest discutabele klachten, die we in de (sportgerelateerde) geneeskunde kennen. De diagnose piriformissyndroom wordt door sommigen verworpen, als zijnde bestaat niet, en door anderen zeer vaak bestempeld als het meest onderschatte heupprobleem in de sport. We zien de klacht het vaakst bij duurlopers, vooral bij heuvel aflopen (1), en bij teamsporters, die veel korte draaibewegingen moeten maken.

Via het klachtenpatroon, wil ik nader op het ontstaansmechanisme ingaan om te besluiten met behandelmogelijkheden en preventie.

Klachten

Een sporter ervaart deze oorspronkelijke spierklacht normaliter het eerst als pijn in de bilstreek, die uitstraalt naar de buitenzijde van de heup en bovenbeen (1). Soms staat een krampgevoel in de kuit op de voorgrond. In hevige gevallen wordt krachtsvermindering in het been aangegeven met eventueel een doof of tintelend gevoel erbij. Opvallend in het vrij typische verhaal is dat de klacht aanvankelijk na afloop van de sportinspanning ontstaat en vervolgens steeds eerder opkomt. Als het al tijdens de sport optreedt, moet op een gegeven moment de sport gestaakt worden.

Diagnostiek

De huisarts zal de pijn in de bil in verreweg de meeste gevallen duiden als het gevolg van een aandoening in de lendewervelkolom. Als hij/zij het niet vertrouwt, zal een medisch specialist (veelal een neuroloog) ingeschakeld worden. De eerste stappen in de nadere diagnostiek zijn dan meestal een rontgenfoto, gevolgd door een scan. Gelet op het papieren verhaal kunt u heel goed een piriformissyndroom hebben, maar een hernia (een kapotte tussenwervelschijf drukt op de uittredende zenuw) moet worden uitgesloten, om daarna een juist behandelplan te kunnen opstellen. Uitgaande van een piriformissyndroom is, onder het nivo van de wervelkolom, sprake van een plaatselijke druk door een hevig geprikkelde en verdikte diepe bilspier op de belangrijkste zenuw voor de beenspieren (de ischiadicus-zenuw). De prikkeling van de zenuw in de heup/bil door de verdikte en overspannen piriformisspier neemt soms dermate vormen aan dat het beeld bijna geheel lijkt op een hernia in de rug. Dit hernia-achtige beeld moet dus allereerst onderscheiden worden van een echte hernia (2). Daar is de neuroloog nu mee bezig.

Als een werkelijke hernia in de rug is uitgesloten, is het zinvol om alle oorzaken na te gaan van een piriformis-overbelasting, want die zijn er legio. De gevonden oorzaken bepalen voorts de behandelwijze. Bij complexe gevallen is de hulp van een deskundige fysiotherapeut geen overbodige luxe.

http://www.triggerpointboek.nl/sciatica.htm
De symptomen van ischias zijn onder meer: pijn, gevoelloosheid, tintelingen, een brandend gevoel en overgevoeligheid in je onderrug, billen, heupen, en zelfs je benen, enkels en voeten. Pijn in deze gebieden wordt meestal afgeleid uit triggerpoints in de kleine bilspier. Triggerpoints in de piriformis, of peervormige spier, houden de spieren gespannen en keihard, waardoor ze beknelling van de Nervus ischiadicus veroorzaken. De pijn van triggerpoints in de piriformis is heftiger en electrischer dan pijn van triggerpoints in de gluteus minimus. Deze voelt men in de achterkant van bovenbeen, kuit en voetzool. Er kunnen ook andere abnormale gevoelens zijn, zoals gevoelloosheid, tintelingen, een brandend gevoel of overgevoeligheid in een of meerdere van deze gebieden.

Piriformis Syndroom

Een door triggerpoints verkorte en opgezwollen peervormige spier kan ook vele zenuwen en bloedvaten die uit het bekken komen, beknellen. Dit kan resulteren in een opgezet gevoel in billen, been, kuit, en voet. Bovendien kan een gespannen peervormige spier de geslachtszenuw beknellen, wat bij mannen impotentie en pijn in de geslachtsdelen kan veroorzaaken en bij zowel mannen als vrouwen pijn in het rectale gebied. Men denkt dat een peervormige spier die bloedvaten en zenuwen die beknelt, verantwoordelijk is voor atrofiëring van bilspieren, dat wil zeggen dat een of beide billen 'wegkwijnen'.

Ischias: schijn bedriegt?
Volgens hen is de schuldige in zeer veel gevallen een syndroom van de peervormige spier (piriformis), een smalle bilspier die ervoor zorgt dat de heupzenuw geprikkeld wordt of gekneld raakt.

Gevolg: pijn die uitstraalt naar heel het been, de fameuze ischias. Het probleem is dat het bijzonder moeilijk is om de spier en de betrokken zenuwwortels in beeld te brengen met de klassieke technieken. Zelfs magnetische resonantie (MRI) lijkt hier haar beperkingen te hebben. Een Amerikaans team testte een nieuwe techniek uit, blijkbaar met succes: neurografie door magnetische resonantie. Ze werd toegepast bij 239 ischiaspatiënten die zonder succes behandeld werden voor een discushernia. En wat bleek: zeven op de tien patiënten hadden eigenlijk een syndroom van de peervormige spier!

Vervolgens werden alle patiënten geopereerd, bij 82 % met succes.