Menselijke vooruitgang en ontwikkeling | Riccardo Barbieri

Stof tot nadenken:

De menselijke ontwikkeling voltrekt zich in de historische tijd minstens honderdduizend maal sneller dan in het prehistorische tijdperk.
Julian Huxley

Vragen

• Hoe zal de mensheid zich in de toekomst ontwikkelen?
  - ís er wel vooruitgang? - John Gray
  - Vooruitgangsgeloof beschermt tegen existentiële angst
  - Index van de menselijke ontwikkeling
  - http://robertbuzink.com/2005/vooruitgang-en-de-menselijke-toestand/
• Kunnen we het proces beïnvloeden?
  - Hoe verandering omzetten in menselijke vooruitgang
• Hoe wíllen we dat ze zich ontwikkelt?
  - referentie: de weg naar menselijke ontwikkeling kapitalisme of socialisme?
  - origineel: http://www.worldproutassembly.org/archives/2009/04/the_path_to_hum.html
• Hoe zal de mens evolueren op lange termijn?
• Zal de mensheid in staat zijn de evolutie van de mens zich te laten voltrekken?
• Wat is eigenlijk de mensheid?

Mens en mensheid

De observatie van Julian Huxley leidt tot een eigenaardige paradox. De mensheid is veel sneller geëvolueerd dan de mens zelf. Terwijl de evolutie van de mens al sinds enkele miljoenen jaren aan de gang is, is de mensheid - de mens als collectief, de maatschappij - misschien nog niet eens honderdduizend jaar oud of nog veel jonger afhankelijk van wat je onder mensheid wil beschouwen.

Links

• index van de menselijke ontwikkeling
• forum over ontwikkeling van de mensheid, Parijs 2003
• religie is de rem op de menselijke ontwikkeling

Ontwikkeling van de maatschapij

De geschiedenis laat zien dat kleine ongedefinieerde menselijke klusters samengroeien tot steeds grotere en meer gedefinieerde klusters: 

• losse (nomaden?)stammen van misschien slechts enkele families groeien naar kleine nederzettingen
• nederzettingen groeien naar onafhankelijke dorpen met bijbehorende omliggende landerijen (stamhoofden worden koningen of andersoortig adel)
• stadstaten (misschien vooral italie? Genova, Venetie...) groeien weer door naar grotere eenheden
• er ontstaan landen met duidelijke grenzen
• na veel oorlogen, schermutselingen, onderling uithuwelijken en andersoortige artificiële koppelingen wordt in europa het eerste grootschalige initiatief genomen om landen te "koppelen" op basis van samenwerking!

Het Verdrag van Rome werd op 25 maart 1957 ondertekend. Het was de start van de Europese integratie die leidde tot de de huidige Europese Unie. Het verdrag werd ondertekend in een zaal van de Capitolijnse musea. De samenwerking binnen de toenmalige EEG bleef lange tijd beperkt tot Economische zaken. Zo kwam er een 'douane-unie' (geen interne douaneheffing, gemeenschappelijke buitengrens met vaste tarieven), en was er nauwe samenwerking op het gebied van de landbouw. Later groeide tussen de aangesloten landen ook de samenwerking op andere gebieden, totdat op 1 januari 1993 het Europa zonder binnengrenzen een feit werd. (Lees verder)

Zelfs voormalige vijanden kunnen een eenheid blijken te worden zonder al te sterke wraakgevoelens meer, na enkele generaties.

De grote vraag is of dit kluster-mechanisme alleen werkt als er een gemeenschappelijke vijand is "out there" of dat het streven naar een "betere" maatschappij voldoende stimulerend.